Bina tamir edilmez, benzemezse harâbeye!

Yükselmeğe sebeb olur, gam yeme düştüm diye,
Bina tamir edilmez, benzemezse harâbeye!

Biz müflisleriz

Müflisânim âmede der gûyi tû,

şey’en lillahi ez-cemâl-i rûyi tû.

(Biz müflisleriz. Senin köyüne gelmişiz.

Allah rızâsı için, cemâlinden bize bir şeyler ver.)

Leylâ'nın yolunu beklerken

Ez gubâr-ı nâka-i Leylâ ki Mecnûn sâlehâ,
Çeşm ber reh daşt, girdi zin beyâbân ber nehâst.

(Mecnûn, Leylâ'nın yolunu beklerken, yıllarca çöle baktı.
Çölden bir toz kalkmadı.)

Üzerime yağan musîbetler bellidir herkesçe

Subbet aleyye, mesâibü lev ennehâ 

(Üzerime yağan musîbetler bellidir herkesçe).

Subbet alel eyyâmi sırna leyâlehâ

(Eğer gündüzlere yağsalardı, hepsi olurdu gece).

İlimsiz bir şey olmaz

İlimsiz bir şey olmaz, ilim her şeye baştır,
karanlık yollarda o, en azîz arkadaştır.

Ondan sâdık dost olmaz, ondan vefâlı yâr yok,
her şeyde zarar olsa, onda aslâ zarar yok.

İlim, uçsuz bucaksız, bir ummânı andırır,
ilimden başka her şey, insanı usandırır.

Doğdu Ol Sâatte Ol Sultân-ı Dîn

Doğdu Ol Sâatte Ol Sultân-ı Dîn
Nûra gark oldu semâvât-ü zemîn!

Allah bes bâkî heves

Ey zâir-i sâhib-nefes, hubb-ı sivâdan meyli kes.
Dünyâda kalmaz hiç kes, Allahü bes, bâkî heves.

Her ten biter bir derd ile, geh germ ile geh serd ile,
Uğraşmaya bir ferd ile, değmez bu dünyâ-yı ehas.

Ben de Ferîd-i asr idim, fass-ı nigîn-i sadr idim,
Nakş-ı hümâyûn-ı satr idim, gösterdi çarh rû-yi abes.

Dil-haste oldum bir zamân, tedrîc ile bitti tüvân,
Uçtu nihâyet murg-ı cân, çünki harâb oldu kafes.

Söndü çerâg-ı âfiyet, zulmette kaldı şeş cihet,
Açıldı subh-ı âhıret, envâr-ı Hak’dan muktebes.

Buldum o dem Sübhânımı, arz eyledim isyânımı,
Matlûb idüp, gufrânımı, rahmetle oldu dâd-res.

Yâ Rab! Bu abd-i rû’siyâh, ettimse de yüzbin günâh,
Dergâhını kıldım penâh, affındır ancak mültemes.

Târîhtir ism-i Gafûr, lâbüdd ider sırrı zuhûr,
Affolunur her bir kusûr, Allahü bes bâkî heves.